Białokury (niem. Baldekow) – wieś w gminie Siemyśl, na Równinie Gryfickiej, ok. 18–21 km na południe od Kołobrzegu, przy drodze powiatowej między Siemyślem a Gorawinem; tworzy odrębne sołectwo.
Wieś wymieniono po raz pierwszy w 1224 r. (Bialcur), gdy księżna Anastazja przekazała ją na uposażenie klasztoru norbertanek w Trzebiatowie; polska nazwa nawiązuje do tej najstarszej formy. Według Wikipedii DE w 1264 r. klasztor w Białobokach wymienił wieś z księciem Barnimem I, zachowując dochody z tutejszej karczmy, ale już w 1271 r. książę ją zwrócił. Później Białokury były lennem Kameków i Manteufflów, a potem samych Kameków; od końca XVI w. należały do parafii w Gorawinie. Ok. 1784 r. były tu folwark, sześciu chłopów i strażnik lasu (powiat gryficki). W XIX w. majątek często zmieniał właścicieli, a wieś stała się niemal czysto dworska; na przełomie XIX i XX w. właściciel z udziałem pośrednika rozparcelował majątek, tworząc 45 nowych gospodarstw rozrzuconych po polach. W 1939 r. wieś liczyła 298 mieszkańców.
Do rejestru zabytków wpisano park pałacowy z końca XIX w. z dwoma pomnikowymi dębami szypułkowymi odmiany stożkowej; pałac się nie zachował.
Źródła
- Wikipedia PL – Białokury
- Wikipedia DE – Białokury
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Siemyśl