Bronikowo (dawniej Brunkowo, niem. Brunk) to wieś w gminie Mirosławiec, przy drodze wojewódzkiej nr 177, około 8 km na południowy wschód od Mirosławca.
W nowomarchijskiej księdze ziemskiej z 1337 r. Brunkow jest opustoszałą wsią o 64 łanach w ziemi bytyńskiej. W 1349 r. liczył 60 łanów z czteroletnią wolnizną (11 wciąż pustych) i wymieniony jest wśród parafii archidiakonatu między Notecią a Drawą; w 1521 r. znany jest pleban Jakub. Wieś należała do dóbr tuczyńskich Wedlów: na początku XVI w. Maciej Wedel z Tuczna spierał się o nią z Wedlami z Frydlandu (Mirosławca), a w 1532 r. przekazał ją synom. Ziemię trzymali tu lennicy (manowie) – w 1558 r. Walenty i Jerzy Hanklamowie, w 1579 r. Asmus i Walenty Brunkowscy, którzy mieli też część młyna i szynkowali piwo.
W latach 1608–1628 kościół odebrano protestantom i jako filialny przyłączono do parafii w Tucznie. W 1772 r. wieś znalazła się w państwie pruskim, w 1945 r. w Polsce.
W rejestrze zabytków: szachulcowy kościół filialny pw. św. Jakuba Apostoła z XVIII w., cmentarz przykościelny (1775) i cmentarz katolicki z połowy XIX w.
Źródła
- Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu (IH PAN), woj. poznańskie, cz. I, hasło „Brunkowo” (slownik.ihpan.edu.pl)
- Wikipedia PL: hasło „Bronikowo (województwo zachodniopomorskie)” (pl.wikipedia.org)
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Mirosławiec