Dłusko (niem. Blankenhagen) to wieś w gminie Węgorzyno, ok. 18 km na południowy zachód od Łobza, nad jeziorem Dłusko. Polską nazwę nadano w 1947 r.
Według Wikipedii pierwsza wzmianka pochodzi z 1420 r., a na mapie Lubinusa (1618) wieś zapisano jako Blanckenhagen. Do początku XIX w. Blankenhagen należał do Nowej Marchii; dopiero w 1818 r. włączono go do powiatu reskiego w prowincji pomorskiej. Majątek należał m.in. do Ottona Ulricha von Dewitz (zm. 1808), a od XIX w. do właścicieli mieszczańskich i do 1945 r. do rodziny von Doetinchem. Ok. 1870 r. obejmował ponad 4300 morgów, a w jego skład wchodziły kolonie Buchholz i Dorotheenthal (Sarnikierz).
Kościół stał na odosobnionym, stromym wzgórzu z szerokim widokiem na otoczone lasami jezioro. Hugo Lemcke (1912) opisał go jako dawny kościół parafialny bez stałej siedziby proboszcza, wówczas filię parafii w Ruhnow (Runowie): prostokątną budowlę z kamienia polnego bez wieży, z początku XVII w. W oknach północnych zachowało się dawne oszklenie z malowanymi herbami i napisami z 1617 r., m.in. rodzin Succow i von Stettin. Lemcke wymienił też cynowe lichtarze z XVIII w., kielich z 1673 r. z herbami Kalsowów (właścicieli Blankenhagen) oraz dzwony Jochima Karstede i Lorentza Köckeritza (1653). Dziś z kościoła została ruina, wpisana do rejestru zabytków z datowaniem na przełom XVI i XVII w., razem z cmentarzem przykościelnym i murem ogrodzeniowym.
W rejestrze zabytków jest także park dworski z XIX w., pozostałość po dworze. Według danych z 2011 r. wieś liczyła 66 mieszkańców.
Źródła
- Wikipedia PL – hasło „Dłusko (powiat łobeski)”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Węgorzyno
- H. Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin, H. X: Der Kreis Regenwalde, Stettin 1912, s. 302 (ZBC Książnica Pomorska)
- GOV (gov.genealogy.net) – Blankenhagen