Dorowo (niem. Dorow) to wieś sołecka w gminie Resko, ok. 5,5 km na południowy wschód od Reska; dawniej był tu przystanek kolejowy. W latach 1818–1945 należała do powiatu reskiego; polską nazwę nadano w 1947 r.
Według Wikipedii wieś pojawia się w dokumentach w 1447 r., gdy lenno wygasłego rodu Vidante w Resku wraz z wsiami Gardin, Dorow, Labuhn i Dobritz przeszło na Clausa Borcke, zięcia ostatniego z Vidantów; prawdopodobnie już wcześniej należała do ich dóbr. Brüggemann (1784) opisał ją jako wieś pół mili na południowy wschód od Reska z dworem, jedenastoma chłopami, szkołą i kościołem filialnym, będącą starym lennem Borcków.
Kościół, dziś filialny pw. św. Antoniego, wpisany do rejestru zabytków z datowaniem na XVIII w., jest budowlą ryglową zamkniętą trójbocznie od wschodu. Hugo Lemcke (1912) opisał go jako filię parafii w Obernhagen, z wydzieloną wieżą od zachodu, zwieńczoną barokowym hełmem nad zamkniętą ośmioboczną latarnią. Wymienił cynowe lichtarze z końca XVIII w. i dwa dzwony: bez napisu oraz z gotycką minuskułą z proszącym o pokój wezwaniem do Chrystusa, Króla chwały.
W rejestrze zabytków jest też park pałacowy z 1. poł. XIX w., pozostałość po pałacu.
Liczba mieszkańców według Wikipedii: 171 (1816), 306 (1925), 240 (1939), 217 (NSP 2021).
Źródła
- Wikipedia PL – hasło „Dorowo”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Resko
- H. Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin, H. X: Der Kreis Regenwalde, Stettin 1912, s. 307 (ZBC Książnica Pomorska)
- GOV (gov.genealogy.net) – Dorow