Dzikowo (dawniej Dykowo, niem. Dyck) to wieś w gminie Wałcz, na południowy zachód od Wałcza.
Pierwszy pewny zapis pochodzi z 1448 r. (Dykowo): Jan Wedelski, miecznik poznański, zabezpieczył wówczas posag i wiano żony Anny m.in. na tej wsi; w 1471 r. wdowa sprzedała swoją oprawę Andrzejowi Szamotulskiemu, co rok później zatwierdził król Kazimierz Jagiellończyk. Wiadomość F. Schultza o lennie ufundowanym tu w 1306 r. przez Hassona von Wedel z Tuczna opiera się na nieznanych dziś źródłach kościelnych.
W XVI w. Dzikowo należało do dóbr tuczyńskich; w 1560 r. Krzysztof Tuczyński zastawił część wsi z jeziorami Nakło i Wronie stargardzkiemu mieszczaninowi Szymonowi Hefftowi. Rejestry poborowe z lat 1563–1579 wymieniają jako posiadaczy lenników Boltów i Hipolita Hepth. W 1628 r. wieś należała do parafii Nakielno. Od 1772 r. leżała w państwie pruskim, od 1945 r. w Polsce.
W rejestrze zabytków znajduje się zespół dworsko-parkowy: dwór z początku XIX w. i park z połowy XIX w.
Źródła
- Wikipedia PL: hasło „Dzikowo (powiat wałecki)” (pl.wikipedia.org)
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Wałcz
- Wikipedia DE: hasło „Gmina Wałcz” – wykaz miejscowości z nazwami niemieckimi