Dźwirzyno (niem. Kolberger Deep) – wieś sołecka w gminie Kołobrzeg, ok. 10 km na zachód od Kołobrzegu, między Bałtykiem a jeziorem Resko Przymorskie, nad Starą Błotnicą. Jest miejscowością wypoczynkową z portem rybackim na przetoce łączącej jezioro z morzem, kąpieliskiem i rozbudowaną bazą turystyczną.
W XIII w. teren należał do klasztoru premonstratów w Białobokach; osadę wymieniano w formach Deruiante (1228), Duirin, Dwyrin (1270) i Duverinensia (1305). Według Wikipedii PL nazwa wywodzi się od prasłowiańskiego słowa oznaczającego piasek lub żwir, a niemiecka Deep – od średniowiecznego słowa oznaczającego kanał, głębię. Przetoka z jeziora do morza była do drugiej połowy XV w. jedynym ujściem Regi; działał tu port Regoujście (Regamünde) miasta Trzebiatowa, wzmiankowany w 1287 r. Gdy w połowie XV w. mieszkańcy Kołobrzegu zatopili statki w torze wodnym, w 1464 r. książę Eryk II zezwolił Trzebiatowowi zbudować nowy port dalej na zachód (dzisiejsze Mrzeżyno), a dawny port zamulił się (Wikipedia DE). W 1983 r. archeolodzy odkryli ok. 500 m na wschód od kanału portowego ślady latarni morskiej i przystani z XV–XVI w.
W XVIII w. mieszkańcy żyli z rybołówstwa i wydobycia torfu; w 1784 r. było tu 14 rybaków i dziewięciu budników, a ok. 1864 r. – 29 domów i ok. 200 mieszkańców. Wieś należała do parafii w Karcinie (Langenhagen). Już przed wojną była znanym kąpieliskiem; w 1907 r. posadzono tu tzw. dąb Schilla, upamiętniający ucieczkę Ferdinanda von Schilla podczas oblężenia Kołobrzegu w 1807 r. (Wikipedia DE). Polską nazwę wprowadzono w 1947 r. W latach 1974–2005 Dźwirzyno miało status miejscowości z warunkami do lecznictwa uzdrowiskowego. Kościół Matki Bożej Uzdrowienia Chorych zbudowano w latach 1982–1999, a w 2005 r. nowy basen portowy. Przy ul. Wyzwolenia rośnie 16 dębów szypułkowych uznanych za pomniki przyrody. Brak obiektów w rejestrze zabytków.
Źródła
- Wikipedia PL – Dźwirzyno
- Wikipedia DE – Dźwirzyno