Gorce

Gorce (niem. Rothenbach) to dzielnica miasta Boguszów-Gorce, położona między Mniszkiem a Boraczą; w latach 1962–1972 były samodzielnym miastem. Według Wikipedii PL osada istniała już w XV w., a pierwsza wzmianka o osiedlu zwanym Rothenbach pochodzi z 1499 r.; Wikipedia DE podaje pierwszą wzmiankę w 1550 r., jako własność Hochbergów z zamku Fürstenstein. Mieszkańcy pracowali w kopalniach rud srebra i ołowiu, a osadę trawiły liczne pożary i zarazy. Na przełomie XVIII i XIX w. odkryto tu bogate pokłady węgla kamiennego, a po 1850 r., według Wikipedii DE, kopalnie Gustavgrube (dotąd w Czarnym Borze) i sąsiednia Abendröthegrube przeniosły tu swoje główne zakłady. Wikipedia PL wymienia szyb „Witold” kopalni „Victoria”; wydobycie węgla zakończyło się na początku lat 90. XX w.

Wikipedia DE podaje, że Rothenbach był osobną gminą wiejską i siedzibą okręgu urzędowego (Amtsbezirk) obejmującego też Gaablau i Liebersdorf; od 1816 r. należał do powiatu Landeshut (Kamienna Góra), a w 1934 r. okręg przyłączono do powiatu Waldenburg. W 1939 r. miejscowość liczyła 4535 mieszkańców (DE). Po 1945 r. nazwano ją Gorce; w latach 1945–1954 była siedzibą wiejskiej gminy Gorce, w 1954 r. stała się osiedlem, a w 1962 r. uzyskała prawa miejskie. W 1973 r. weszła w skład nowego miasta Boguszów-Gorce. Dziś Gorce zamieszkuje ponad 5000 osób, a w dzielnicy znajduje się stacja kolejowa Boguszów-Gorce Zachód.

Do rejestru zabytków wpisano obiekty zespołu powierzchni szybu „Witold” z 1914 r.: nadszybie, maszynownię szybu i halę kompresorów (wg Wikipedii PL także budynek łaźni). Wikipedia PL wymienia ponadto kościół Zesłania Ducha Świętego przy ul. Staszica (niemiecka Wikipedia: Hl.-Geist-Kirche), budynek dawnego hotelu „Na szczęście” oraz dawny kościół ewangelicki z początku XX w., obecnie polskokatolicki, przy ul. Kościuszki — filię parafii św. Pawła Apostoła.