Komorów

Komorów (niem. Cammerau, także Kammerau) – wieś w gminie Świdnica, ok. 6 km na zachód od Świdnicy, przy drodze do Świebodzic. Sąsiaduje z Mokrzeszowem, Witoszowem Dolnym, Milikowicami (gm. Jaworzyna Śląska) i Słotwiną.

Wieś należała do księstwa świdnickiego i dzieliła się dawniej na Komorów Górny i Dolny. Według niemieckiej Wikipedii najstarszy znany właściciel to Hans von Schindel (1408); później wieś należała m.in. do rajców świdnickich, rodzin Schaf i Saulz, w XVI w. do Kuhlów, od 1594 r. do Gellhornów, w XVIII w. kolejno do Trutschlerów i hrabiny Nostitz, od 1745 r. ponownie do Gellhornów. Od 1742 r. Komorów należał do Prus (powiat świdnicki). W 1750 r. założono szkołę ewangelicką. W 1785 r. wieś miała dwa folwarki i 225 mieszkańców, pod koniec XIX w. – 504 mieszkańców, wiatrak holenderski i młyn dworski; do majątku należała także cegielnia klinkieru ok. 1 km na zachód od wsi. Od 1841 r. dobra były w rękach rodziny Hirt (spokrewnionej z wrocławskimi wydawcami), a następnie Margarete von Keyserlingk z domu Hirt. W 1933 r. wieś liczyła 426 mieszkańców.

Po 1945 r. wieś znalazła się w Polsce; nazwę Komorów ustalono 9 września 1947 r. Liczba mieszkańców rośnie – w 2019 r. wynosiła według Wikipedii PL 769.

Do rejestru zabytków wpisany jest zespół pałacowy z ok. 1800 r.: barokowy pałac z dachem czterospadowym, wzniesiony na miejscu zamku wodnego, oraz park ze stawem zamkowym.