Komorowo (niem. Kummerow) to osada sołecka w gminie Resko, ok. 6 km na północny zachód od Reska i 4 km na północny zachód od Łabunia Wielkiego. W latach 1818–1945 należała do powiatu reskiego; polską nazwę nadano w 1947 r.
Według Wikipedii nazwa występuje w przydomkach już w 1251 r. (Tezlawe de Comerowe), 1254 i 1265 r. Komorowo było starym lennem rodu von der Osten, podzielonym na trzy części (A, B, C), które w XVIII w. sprzedawano różnym właścicielom. W 1805 r. cały majątek kupił za 93 500 talarów Ernst Gottfried Georg von Bülow (1775–1851), który uczynił go swoją siedzibą i odtąd nazywał się von Bülow-Cummerow; był znanym pomorskim publicystą i działaczem gospodarczym. Ok. 1884 r. majątek (1236 ha, z cegielnią) należał do hrabiego Perponchera z Ornshagen; ok. 1930 r. gmina obejmowała kilka osad, m.in. Rübenhagen.
Hugo Lemcke (1912) podaje, że już w 1493 r. Kummerow był filią parafii w Labuhn (Łabuniu Wielkim). Opisany przez niego kościół z kamienia polnego pochodzi z połowy XIX w. (rejestr zabytków: 1. poł. XIX w.; dziś filialny pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus). Wyposażenie stanowiły malowana ambona ołtarzowa z XVIII w. i cynowe lichtarze z 1724 r. Starszy z dwóch dzwonów, z 1486 r., miał wielkie, wstęcznie wypisane litery gotyckiej minuskuły i odciski monet zakonu krzyżackiego ułożone w krzyż; Lemcke zestawił go z dzwonem w Borntuchen (Borzytuchomiu) odlanym przez Paula Ratgebe.
W rejestrze zabytków jest też park pałacowy z 2. poł. XVIII w., pozostałość po pałacu.
Źródła
- Wikipedia PL – hasło „Komorowo (powiat łobeski)”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Resko
- H. Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin, H. X: Der Kreis Regenwalde, Stettin 1912, s. 316 (ZBC Książnica Pomorska)
- GOV (gov.genealogy.net) – Kummerow