Koniewo

Koniewo (niem. Kunow) – wieś sołecka w gminie Wolin na stałym lądzie, ok. 5 km na południowy wschód od Wolina; do 1945 r. w powiecie kamieńskim. Okolica była zasiedlona od mezolitu; znaleziono tu ślady osad kultury ceramiki sznurowej i łużyckiej, cmentarzysko ciałopalne z okresu wpływów rzymskich oraz osady słowiańskie z IX–XII w.

Według Wikipedii PL wieś po raz pierwszy wymieniono w 1288 r. (Conoye) w związku z nadaniem cysterkom z Wolina renty gruntowej. W 1299 r. książę Bogusław IV zatwierdził klasztorowi cysterek w Wolinie, do którego miała wstąpić jego córka Jutta, nabycie wsi Conew od poprzedniego właściciela Übesco (Berghaus). Później właścicielem było miasto Wolin. Według Berghausa w XIX w. Koniewo wraz z Recławiem i Laską podlegało najpierw urzędowi w Stepnicy, potem domenie Wolin; do tutejszego kościoła należała m.in. wieś Zagórze.

Koniewo jest jedną z nielicznych wsi, które zachowały niemal nienaruszony pierwotny układ owalnicowy z dwiema łukowatymi pierzejami i jednorodną zabudową; dwa budynki pochodzą z XVIII w., pozostałe z XIX w. W rejestrze zabytków figuruje kościół filialny pw. Matki Boskiej Częstochowskiej z XIV w., z kaplicą dobudowaną w latach 1749–1751 i drewnianą wieżą; malowidła na stropie wykonał w XVIII w. C. H. Rosenberg z Quedlinburga (Wikipedia PL).