Korytowo

Korytowo (niem. Kürtow) – wieś sołecka w gminie Choszczno, ok. 10–11 km na wschód i południowy wschód od Choszczna, nad Jeziorem Korytowskim. W skład sołectwa wchodzi wieś Golcza. W latach 1954–1961 wieś była siedzibą gromady Korytowo.

Według polskiej Wikipedii to najstarsza miejscowość ziemi choszczeńskiej: na cyplu Jeziora Korytowskiego istniała we wczesnym średniowieczu (IX–XII w.) osada przygrodowa, a ziemia ta należała do książąt wielkopolskich. Niemiecka Wikipedia podaje, że Kürtow wymieniono po raz pierwszy w 1237 r. w dokumencie księcia wielkopolskiego Władysława Odonica, który nadał joannitom dobra Kürtow, graniczące od zachodu z posiadłościami klasztoru w Kołbaczu. Od XIV w. wieś należała do rodów von Wedel i von der Goltz; według polskiej Wikipedii na przełomie XV i XVI w. Korytowo było miastem, z czego zachował się układ ulic. W Korytowie urodził się m.in. Christoph Heinrich von der Goltz (1663–1739), pruski generał-porucznik i komendant Magdeburga.

W rejestrze zabytków są: kościół św. Stanisława Kostki – w rejestrze filialny, datowany na połowę XVI w.; według Wikipedii parafialny, z XIII w., przebudowany w połowie XVI w., ufundowany przez Wedlów, z wczesnorenesansowym pentaptykiem ołtarzowym z 1588 r. i dzwonem z 1732 r. (starszy dzwon z 1568 r., dzieło stargardzkiego ludwisarza Josta van Westena, znajduje się w Jenikowie) – oraz założenie parkowo-pałacowe z XVIII w.: pałac z XVIII w. (według Wikipedii z XV–XVIII w., przebudowany w latach 1830–1890, na murach średniowiecznego zamku, z gotyckimi piwnicami) i park przypałacowy z dziedzińcem gospodarczym z XVI w. Wikipedia wymienia też grodzisko stożkowe z XVIII-wieczną lodownią w zboczu oraz zabudowania folwarczne z gołębnikami i spichlerzami.