Łężyce

Łężyce (niem. Friedersdorf) to duża wieś łańcuchowa w gminie Szczytna, w powiecie kłodzkim, położona na południowo-zachodnich zboczach Narożnika, na granicy Gór Stołowych i Wzgórz Lewińskich, na wysokości 560–750 m n.p.m. W latach 1954–1972 była siedzibą gromady Łężyce.

Według polskiej Wikipedii wieś powstała w XIII lub na początku XIV w. jako część państwa homolskiego; pierwsza wzmianka pochodzi z 1330 r., kolejna z 1401 r. (Lussicz). Po upadku państwa homolskiego włączono ją do królewszczyzny, a w 1650 r. kupił ją i przyłączył do klucza dóbr w Szczytnej Isaias von Sachs; pod koniec XVIII w. właścicielami byli Stillfriedowie. W XIX w. była typową wsią rolniczą, a w drugiej połowie XIX w. w sąsiedztwie powstał kamieniołom piaskowca (w wyrobisku, zwanym Skałami Puchacza, jest dziś punkt widokowy). Do wsi włączono zanikłe osady Łężno (niem. Friedrichsberg), Młyny (Mühlhäuser) i Górę Anny (Annaberg, kolonia z 1707 r. z kaplicą i kalwarią na drodze pielgrzymkowej do Wambierzyc). Niemiecka Wikipedia podaje wzmiankę z 1330 r. (Friderici villa), formę Friedrichsdorf z 1351 r., nazwę od lokatora oraz przynależność do czeskiego panowania Homole.

W rejestrze zabytków wpisany jest kościół pomocniczy św. Marii Magdaleny (według polskiej Wikipedii z 1694 r. z wieżą przebudowaną w 1860 r.; według NID z połowy XVIII w.), skromna budowla barokowa z wyposażeniem z ok. 1740 r. i drewnianą polichromowaną rzeźbą Madonny z XV w. Polska Wikipedia wymienia też dawny dwór z folwarkiem.