Lutynia (niem. Leuthen) to wieś w gminie Lądek-Zdrój; główna zabudowa rozciąga się wzdłuż doliny potoku Luta, a nieliczne domy leżą przy Granicznej Drodze Królewskiej prowadzącej do przełęczy.
Według polskiej Wikipedii pierwsze wzmianki pochodzą z 1346 r. (Lutein), kiedy wieś należała do państwa karpieńskiego. Rozwijała się szybko, bo leżała na szlaku handlowym. Dwukrotnie – w XVI w. i na początku XIX w. – podejmowano wydobycie rud ołowiu i srebra, lecz złoża okazały się zbyt małe. W czasie wojny trzydziestoletniej mieszkańcy brali udział w krwawo stłumionych buntach na tle religijnym. W 1641 r. wieś kupił radca cesarski Jan Zygmunt Hoffman, ówczesny właściciel uzdrowiska w Lądku, a od 1736 r. należała do miasta; jej rozwój zapewniali kuracjusze zatrzymujący się tu podczas spacerów. Niemiecka Wikipedia podaje formy Leutyn (1347), Lithin (1375), Lewthin (1386), Lewten (1412) i od 1487 r. Leuten.
W rejestrze zabytków brak obiektów w tej miejscowości.
Źródła
- Wikipedia (PL): hasło „Lutynia (powiat kłodzki)”
- Wikipedia (DE): hasło „Lutynia (Lądek-Zdrój)”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Lądek-Zdrój