Prusinowo Wałeckie (niem. Preußendorf) to wieś w gminie Wałcz, około 10 km na północny wschód od Tuczna; dawniej miała stację kolejową.
Wiadomości o średniowiecznej metryce wsi – wzmianka z 1291 r. podawana przez niektórych autorów i zapis w nowomarchijskiej księdze ziemskiej z 1337 r. – nie są potwierdzone albo uchodzą za błędne. Pewny zapis pochodzi z 1532 r. (Payschendorff), gdy Maciej Tuczyński przekazał synom dobra tuczyńskie wraz z tą wsią. W 1556 r. Krzysztof Tuczyński sprzedał Prusinowo z prawem odkupu Maciejowi Smoguleckiemu, a ten w 1562 r. – braciom Puttkamerom za 4000 talarów; w latach 1577–1579 pobór płacił Jozue Puttkamer, a wieś miała kowala, karczmarza i dwóch pasterzy. W 1584 r. Stanisław Tuczyński sprzedał wieś wraz z jeziorami Derzeń Wielki i Mały oraz połową jeziora Nakło Urszuli z Wedlów Frydląckich, wdowie po Erneście Borku z Łobza. W 1628 r. wieś należała do parafii Nakielno; w latach 1641 i 1663 wspomniano tu drewniany kościół.
Od 1772 r. Prusinowo leżało w państwie pruskim, od 1945 r. w Polsce. W okolicy zachowały się schrony odcinków „Pr.Ost” i „Pr.West” Wału Pomorskiego. W rejestrze zabytków figurują kościół filialny z 1865 r. z otoczeniem – według rejestru pw. św. Wawrzyńca, według Wikipedii pw. Matki Boskiej Różańcowej – oraz park pałacowy z połowy XIX w.
Źródła
- Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu (IH PAN), woj. poznańskie, cz. III, hasło „Prusinowo” (slownik.ihpan.edu.pl)
- Wikipedia PL: hasło „Prusinowo Wałeckie” (pl.wikipedia.org)
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Wałcz
- fotopolska.eu: Pozycja Pomorska – odcinki „Pr.Ost” i „Pr.West” (Prusinowo Wałeckie)