Rynowo

Rynowo (niem. Rienow) to wieś sołecka w gminie Łobez, na skraju rynnowej niecki na wschód od Łobza; Wikipedia określa jej układ jako ulicówkę o luźnej zabudowie. W latach 1818–1945 należała do powiatu reskiego; ok. 1930 r. gmina Rienow obejmowała też osady Friedeberg, Kolonie Rienow i Philippsthal.

Według Wikipedii wieś wzmiankowano w 1494 r. jako villa Rinaue, a na mapie Lubinusa (1618) jako Rünow. Lemcke (1912) podaje, powołując się na rejestr biskupstwa kamińskiego, że w 1494 r. Rienow miało kościół parafialny i ustanowiono tu plebana Johannesa Paulusa. Wieś była lennem Borcków: według Wikipedii w 1621 r. Vivienz von Borck przekazał ją Ernstowi Buddenowi za 10 000 guldenów, w 1743 r. odkupił ją Ernst Christian von Borck, w 1828 r. majątek należał do Carla Franza von Hartwiga, a w 1832 r. wrócił do Borcków. Od 1872 r. właścicielem był Paul von Borcke (1840–1893), poseł do parlamentu.

Kościół opisany przez Lemckego był budowlą ryglową z drewna dębowego z końca XVII w., zamkniętą trójbocznie od wschodu, z wieżą wyrastającą z dachu, filią parafii w Wurow; miał kielich z 1655 r. z herbami Volckmarów i Buddenów oraz dwa dzwony z 1564 i 1586 r. (ten drugi odlał Jochim Bandeke). Według Wikipedii kościół już nie istnieje; na skraju wsi zachowały się fragmenty cmentarza ewangelickiego z grobami dawnych właścicieli i obelisk z 1919 r. z nazwiskami 21 mieszkańców Rynowa i Tarnowa poległych w I wojnie światowej.

W rejestrze zabytków jest zespół dworsko-parkowy z 2. poł. XIX w.: dwór datowany na połowę XIX w. i park. Wikipedia opisuje rezydencję jako pałac zbudowany ok. 1890 r. przez Paula Albrechta von Borcke, z mansardowym dachem i portykiem w formie owalnej werandy, dziś w ruinie; na dziedzińcu stoi obelisk upamiętniający walki z wiosny 1945 r. z niemieckimi oddziałami okrążonymi w tzw. kotle świdwińskim.

Gmina Rienow liczyła w 1925 r. 341 mieszkańców; w 2021 r. wieś miała 125 mieszkańców (dane za Wikipedią).