Park dworski w Sobiemyślu

Niewielki park krajobrazowy o powierzchni ok. 0,74 ha, założony w 1. ćwierci XX w. przy dawnym domu zarządcy folwarku (nieistniejącym już od 1945 r.), na zachód od zabudowań dawnego Gospodarstwa Rolnego Skarbu Państwa. Dokumentacja ewidencyjna założenia przestrzennego parkowo-dworskiego z 1995 r. mówi, że w drzewostanie dominuje zwarta kępa ok. 135 dębów szypułkowych w wieku 70-85 lat, występują też jesiony, klony, świerki, wiąz górski i robinia akacjowa. Przy północno-zachodniej granicy zachował się mały owalny staw (obecnie zabagniony). Park pełni funkcję ochronną i sanitarną dla osady oraz jest ostoją dzikiego ptactwa.

Folwark Sobiemyśl (niem. Vw. Frankenberg), nigdy niebędący samodzielnym majątkiem, istniał już w 1. poł. XIX w. — z map z lat 1827-35 i 1888-89 wynika, że ok. połowy XIX w. jego zabudowania przeniesiono o ok. 1,5 km na południe. Park krajobrazowy założono dopiero w 1. ćwierci XX w. przy domu zarządcy. Po 1945 r. folwark przejęły Państwowe Nieruchomości Ziemskie, następnie PGR w Gardnie, a od 1994 r. teren użytkuje Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa. Dom zarządcy rozebrano po 1945 r., a dziedziniec znacznie powiększono i zabudowano nowymi budynkami inwentarskimi w latach 60.-70. XX w., co zmniejszyło obszar parku o ok. 20%. Ewidencję opracował w 1995 r. inż. Grzegorz Engel, wnioskując o objęcie założenia ochroną konserwatorską mimo skromnej kompozycji krajobrazowej.