Szarocin

Szarocin (niem. Pfaffendorf) to wieś w gminie Kamienna Góra, położona w dolinie Świdnika przy drodze wojewódzkiej nr 367, ok. 8 km na południowy zachód od Kamiennej Góry.

Najstarsza wzmianka pochodzi z aktu fundacji opactwa cystersów w Krzeszowie z 1292 r., w którym książę Bolko I przeznaczył na jego utrzymanie m.in. czynsz ze wsi Sorotindorf. Nazwę odczytuje się jako „wieś Szaroty (Żaroty)”; później przekształciła się w niemieckie Pfaffendorf. Ok. 1350 r. wieś przekazano kasztelanowi Konradowi z Czirnów, a od XV w. była własnością rycerską. Jej właścicielami byli kolejno m.in. Hornowie, Czetrycowie, Wallenbergowie, Zedlitzowie, rodzina von Leckow, a w XIX w. von Heinenowie. Mieszkańcy trudnili się tkactwem; w XVIII w. w warsztacie Georga i Johanna Schmiedów wyrabiano tu instrumenty dęte (rogi). W XIX w. działały szkoła, browar i gorzelnia, a na początku XX w. w pałacu mieściła się fundacja dla szlachcianek (pensja dla dziewcząt). W 1939 r. wieś liczyła 715 mieszkańców; rozwijała się też turystyka.

Do rejestru zabytków wpisano zespół pałacowy z XVIII w.: barokowy pałac, powstały z przebudowy renesansowego dworu i rozbudowany w poł. XIX w., ze sztukateriami przedstawiającymi sceny egzotyczne i sielankowe, oraz park z barokowymi rzeźbami sprowadzonymi w XIX w. z parku pałacowego w pobliskiej Błażkowej. W pobliżu, na gruntach Pisarzowic, działa przystanek kolejowy Szarocin.