Trzcińsko-Zdrój

Trzcińsko-Zdrój (niem. Bad Schönfliess) to miasto nad Rurzycą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej; tytuł „Zdrój” wiąże się z uzdrowiskiem, które powstało po odkryciu w 1895 r. złoż borowiny.

Według Wikipedii początkiem miasta była prawdopodobnie słowiańska osada rybacka na wyspie jeziora, do końca XII w. podlegająca kasztelanii w Cedyni. W 1248 r., podczas wizytacji zakonu templariuszy w Rurce, biskup kamieński Wilhelm nadał przywilej zbierania dziesięciny od mieszkańców wsi zapisanej jako Sconenvlete (Schönfließ). W połowie XIII w. okolica weszła w skład Nowej Marchii; po przybyciu rodziny Werbenów w 2. poł. XIII w. przebudowano osadę, a układ z tego czasu jest czytelny do dziś. Data uzyskania praw miejskich nie jest znana – pierwsza wzmianka o Trzcińsku jako mieście pochodzi z 1281 r. (prawa targowe); rejestr zabytków datuje stare miasto na 1. poł. XIII w.

Od 1373 r. miasto było we władaniu Korony Czeskiej, w 1402 r. sprzedano je Krzyżakom, w 1433 r. zniszczyli je husyci, a w 1468 r. książęta pomorscy. W 1538 r. przejął je margrabia Jan kośtrzyński, który wprowadził protestantyzm. Największe zniszczenia przyniosła wojna trzydziestoletnia (1627–1634). W 1870 r. rozebrano Bramę Strzeszowską, a w 1899 r. dotarła tu kolej (do Pyrzyc i Godkowa). Dom zdrojowy zamknięto w 1948 r.

W rejestrze zabytków znajdują się m.in. stare miasto, kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy (XIII w.) z cmentarzem, ratusz (2. poł. XIII w.), mury obronne (XIV w.) z Bramą Chojeńską i Bramą Myśliborską (XV w.), poczta z 1885 r., zespół dawnego domu zdrojowego oraz kolejowa wieża ciśnień z 1930 r.