Wilkanów (niem. Wölfelsdorf) to bardzo duża wieś łańcuchowa o długości ok. 6,1 km, we wschodniej części Rowu Górnej Nysy, u podnóża Masywu Śnieżnika, na wysokości ok. 375–465 m n.p.m. Według polskiej Wikipedii powstała na początku XIII w., pierwsza wzmianka pochodzi z 1294 r., a do 1315 r. należała do cystersów z Kamieńca Ząbkowickiego; niemiecka Wikipedia podaje pierwszą wzmiankę z 1341 r. (Wolfilsdorf). W połowie XIV w. był tu kościół i proboszcz, w 1642 r. mieszkańcy uciekali przed Szwedami, a po wojnie trzydziestoletniej hrabia von Althann wybudował w latach 1681–1686 okazały pałac. W 1840 r. wieś należała do największych na tym terenie (kościół, szkoła, trzy młyny, browar); w XIX w. była letniskiem i punktem wypadowym na Śnieżnik. W latach 1945–1954 była siedzibą gminy. W rejestrze zabytków znajdują się barokowy kościół św. Jerzego z drugiej połowy XVIII w. (ołtarz główny czeskiego rzeźbiarza Ondřeja Zahnera, ambona z warsztatu Michaela Klahra starszego), kaplica grobowa rodzin Reinsch i Spittel, plebania z 1773 r. oraz zespół pałacowy z parkiem z przełomu XVII i XVIII w.
Źródła
- Wikipedia (PL): hasło „Wilkanów”
- Wikipedia (DE): hasło „Wilkanów”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Bystrzyca Kłodzka