Wysiedle

Wysiedle (niem. Woitzel) to wieś sołecka w gminie Łobez, na wschód od Łobza, na południe od Suliszewic. W latach 1818–1945 należała do powiatu reskiego; polską nazwę nadano w 1947 r.

Według Wikipedii najstarsza znana wzmianka pochodzi z 1565 r. (Wutzel), a wieś prawdopodobnie od końca XIII w. należała do rodu von Borcke. W 1689 r. majątek przeszedł na rodzinę von Podewils, po której w 1928 r. odziedziczyli go Lindequistowie.

Kościół, dziś filialny pw. Trójcy Świętej, Hugo Lemcke (1912) uznał – po przeprowadzonym właśnie konserwatorskim remoncie – za jeden z najpiękniejszych wiejskich kościołów Pomorza. Murowany z cegły z dodatkiem kamienia polnego, otynkowany, zamknięty trójbocznie, powstał według Lemckego ok. 1600 r. (rejestr zabytków: 1600 r.; Wikipedia: 1580 r.). Nad środkową ścianą zamknięcia wznosi się renesansowy szczyt z gzymsami, pilastrami i niszami; od zachodu stoi drewniana wieża o pochyłych ścianach w dolnej części, z ośmiobocznym hełmem krytym gontem. Od południa w XVIII w. dobudowano kryptę z emporą w kondygnacji górnej (według Wikipedii krypta rodu Podewilsów).

Najcenniejsze jest renesansowe wyposażenie ufundowane przez Borcków. W ołtarzu, w renesansowej oprawie, umieszczono pięcioskrzydłową szafę z rzeźbioną sceną Ukrzyżowania i scenami Zwiastowania, Pokłonu pasterzy, Obrzezania i Pokłonu Trzech Króli w skrzydłach; zewnętrzne strony skrzydeł pokrywają malowane sceny ze Starego Testamentu (m.in. ofiara Izaaka, Mojżesz wydobywający wodę ze skały, Samson z lwem, Jonasz). Napis wymienia Henninga Borcke, syna Joachima, jako fundatora „tablicy”; Lemcke sądził, że starszą szafę ufundował już jego ojciec przed 1580 r. Ambona z 1624 r., wsparta na hermie, ma figury Zbawiciela i ewangelistów, herby Borcków, Winterfeldów, Neuenkirchenów i Oppenów oraz obrazy Wniebowstąpienia i porwania Eliasza; sześciokątna chrzcielnica z 1623 r. jest utrzymana w tym samym stylu. Empory zdobią malowane herby rodów spokrewnionych z Borckami, a empora organowa – sceny biblijne. Dzwony odlali Jochim Karstede (1608) i Johann Heinrich Scheel (1729).

Po folwarku pozostał park z XIX w. Liczba mieszkańców według Wikipedii: 275 (1925), 265 (1933), 143 (NSP 2021).