Barnisław

Barnisław (niem. Barnimslow; po 1945 r. w użyciu także nazwa Broniszewo) – wieś w gminie Kołbaskowo, tuż przy granicy z Niemcami, ok. 5 km od Kołbaskowa (według Wikipedii PL). Przed 1945 r. należała do powiatu Randow w rejencji szczecińskiej; według niemieckiej Wikipedii leżała w okręgu urzędowym Glasow.

Nazwę wywodzi się od słowiańskich możnych o imieniu Barnisław, występujących w dokumentach z lat 1185–1236 (Berghaus). Wieś należała do najstarszych posiadłości klasztoru cysterek w Szczecinie: w dokumencie fundacyjnym z 1243 r. (zapis Barnizlaf) książę Barnim I nadał klasztorowi dziesięcinę z Barnisławia. Według Berghausa biskup kamieński Herman dodał do niej w 1255 r. dziesięcinę biskupią, w 1313 r. książę Otton I przyznał klasztorowi ungeld, ethepenninge i bedę, a Barnim I w 1267 r. potwierdził klasztorowi wieś Pyarch (także Pyareck, Pieteke) leżącą obok Barnimslow – osada ta zanikła, a jej położenie nie jest znane.

Berghaus (stan ok. 1864 r.) opisuje Barnimslow jako wieś kościelną z siedzibą parafii (filie: Ladentin i Schwennenz), z 372 mieszkańcami w 71 rodzinach. Dawnych 15 pełnych gospodarstw (w tym wolne sołectwo) w XIX w. w większości wykupiono i połączono w większe folwarki, z których jeden nazwano Leppin. Według niemieckiej Wikipedii od ok. 1835 r. kaznodzieją we wsi był teolog i pisarz Karl Wilhelm Heinrich Hildebrandt (pseudonim Karl Norden); wieś miała też przystanek kolejki wąskotorowej Casekow–Penkun–Oder.

W rejestrze zabytków znajdują się: kościół filialny pw. św. Stanisława Kostki (pocz. XIV w.; Wikipedia PL podaje XIV w.), przykościelny cmentarz rzymskokatolicki oraz ogrodzenie z furtą i bramką – dla obu ostatnich obiektów rejestr podaje datowanie „poł. XIII w.”, wcześniejsze niż datowanie samego kościoła, co wymaga wyjaśnienia.