Dobra

Dobra (zwana też Dobrą Szczecińską, do 1945 niem. Daber) to wieś w powiecie polickim, siedziba gminy Dobra (Szczecińska), położona na skraju Puszczy Wkrzańskiej, nad Małą Gunicą. Przed 1945 r. należała do pomorskiego powiatu Randow (rejencja szczecińska), a po jego rozwiązaniu w 1939 r. do powiatu Ueckermünde. Polską nazwę Dobra wprowadzono urzędowo w 1947 r.; wcześniej przejściowo używano nazwy Dobra Lutycka.

U Berghausa (1865) Daber to lenne dobra rycerskie rodziny von Ramin z folwarkami Louisenhof (dzisiejszy Płochocin), Aalgraben i Habichtshorst; kościół wsi był filią parafii w Böck (Buk). Berghaus przytacza najstarsze wiadomości o wsi (Dobere) z początku XIV w.: księżna Mechtylda przeznaczyła dochody z ośmiu łanów na utrzymanie wnuczek w szczecińskim klasztorze panien, co potwierdzają dokumenty z lat 1304 i 1306, a następnie potwierdzenia z lat 1313, 1320, 1334 i 1336. Niemiecka Wikipedia podaje natomiast wzmiankę z 1269 r. (dokument Barnima I i biskupa kamieńskiego Hermanna dotyczący dziesięciny przy kościele). W 1864 r. dobra i wieś liczyły razem 647 mieszkańców.

Granitowy kościół wzniesiono w XIII w.; według niemieckiej Wikipedii w 1875 r. gruntownie go przebudowano, a kazalnicowy ołtarz ufundował w 1727 r. Bogislaw Ernst von Ramin. Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Królowej Świata (2. połowa XIII w.) i park dworski (2. połowa XIX w.) wpisano do rejestru zabytków. W 1925 r. wieś liczyła 572 mieszkańców, w 1939 r. – 591. Od 1945 do 1992 r. działał tu PGR. W ostatnich latach liczba ludności gwałtownie rosła – według urzędu gminy w czerwcu 2008 r. wieś miała 1957 mieszkańców. Przez Dobrą prowadzą Szlak „Puszcza Wkrzańska” i Szlak Parków i Pomników Przyrody.