Golińsk

Golińsk (niem. Göhlenau, także Hof-Göhlenau) to wieś w gminie Mieroszów, położona na południe od miasta, przy drodze krajowej nr 35 i granicy z Czechami; na wschód od wsi biegnie linia kolejowa Wałbrzych–Meziměstí z przystankiem Golińsk, a od zachodu, wzdłuż granicy, wznoszą się Mieroszowskie Ściany. Na południowo-wschodnim krańcu wsi istniało do 21 grudnia 2007 r. przejście graniczne Golińsk–Starostín.

Osadnictwo w górnej dolinie Ścinawki zapoczątkowali około 1250 r. benedyktyni z Police. Wieś po raz pierwszy wymieniono w 1350 r. wśród miejscowości czeskiego okręgu zamku Radosno; w 1359 r. przeszła do księstwa świdnickiego, w 1368 r. pod panowanie czeskie. Zniszczona w wojnach husyckich, została odbudowana. Od 1609 r. należała do Hochbergów z Książa – Dietrich von Hochberg zbudował tu dwór, od którego pochodzi nazwa Hof-Göhlenau; w drugiej połowie XVII w. była siedzibą hrabiego Maksymiliana von Hochberga, właściciela klucza mieroszowskiego, a po 1700 r. wróciła do dóbr Książa. Dwór spłonął w 1838 r.; istniały tu folwark, sołectwo, młyny, browar i gorzelnia. W 1877 r. wieś uzyskała połączenie kolejowe na linii z Wałbrzycha do Meziměstí. Od około 1850 r. do 1945 r. działała napędzana wodą fabryka rolet i ozdób okiennych rodziny Hanke, zatrudniająca około 80 osób. W 1939 r. wieś liczyła 715 mieszkańców. Po 1945 r. ludność niemiecką wysiedlono, a nową stanowili m.in. przesiedleńcy z Kresów; po wojnie zdemontowano trakcję elektryczną, a od 1950 r. pociągi osobowe kończyły bieg w Mieroszowie – odległe położenie sprzyjało wyludnieniu i ruinie wielu budynków.

W rejestrze zabytków nie ma obiektów z tej miejscowości.