Mielno (niem. Mellen) to wieś w gminie Węgorzyno, ok. 16 km na południowy zachód od Łobza. W latach 1818–1945 należała do powiatu reskiego; polską nazwę nadano w 1948 r.
Według Wikipedii Mellen było dawnym lennem rodu von Wedel; na początku XIV w. wieś, zwana wtedy Melne, była siedzibą jednej z gałęzi rodu, do której należały też Altenfließ i Silligsdorf. W XVIII w. majątek podzielono na większą część A i mniejszą B, które miały różnych właścicieli z rodu Wedel (m.in. landrata Curta Juliusa i prezesa kamery Christopha Heinricha); w XIX w. obie części połączono. Ok. 1860 r. majątek obejmował 2932 morgi i 148 mieszkańców, a sąsiednia wieś parafialna – 878 morgów i 144 mieszkańców.
Hugo Lemcke (1912) wymienia Mellen jako siedzibę parafii, której filiami były m.in. kościoły w Altenfließ i Horst (Chwarstnie). Kościół jest budowlą ryglową z drewna dębowego na planie prostokąta, z poszerzoną wieżą o pionowych ścianach, nakrytą mocnym hełmem krytym, podobnie jak korpus, gontem. Lemcke opisał dwa brązowe lichtarze z ok. 1600 r. oraz trzy dzwony z inskrypcjami gotyckimi: jeden z wezwaniem do Chrystusa, drugi ze wzmianką o ludwisarzu (prawdopodobnie Hans Hoghehus) i reliefami biskupa i rycerza na koniu, trzeci z ok. 1500 r. Dziś jest to kościół filialny pw. Matki Boskiej Różańcowej, wpisany do rejestru zabytków z datowaniem na przełom XVII i XVIII w.
Wikipedia wymienia też piętrowy, neobarokowy pałac z końca XIX w. otoczony parkiem; nie jest on wpisany do rejestru zabytków.
Źródła
- Wikipedia PL – hasło „Mielno (powiat łobeski)”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, gm. Węgorzyno
- H. Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin, H. X: Der Kreis Regenwalde, Stettin 1912, s. 301, 312, 322–323 (ZBC Książnica Pomorska)