Sielsko

Sielsko (niem. Silligsdorf) to wieś w gminie Węgorzyno, ok. 1 km na północny wschód od jeziora Sambórz Duży; dawniej był tu przystanek kolejowy. Polską nazwę nadano w 1947 r., a w latach 1954–1972 wieś była siedzibą gromady.

Według Wikipedii wieś założył na początku XIV w. hrabia Günzelin ze Schwerinu, a od 1315 r. była lennem rodu von Wedel; wcześniejsze osadnictwo słowiańskie ma potwierdzać stary mur zamkowy. Po wojnie trzydziestoletniej zostało tu tylko pięć gospodarstw. Do 1817 r. Silligsdorf należał do powiatu Wedlów, a w powiecie reskim był siedzibą okręgu administracyjnego obejmującego też Trzebawie, Chwarstno, Mielno, Zwierzynek i Cieszyno. W 1939 r. gmina liczyła 594 mieszkańców.

Kościół parafialny pw. św. Jana Chrzciciela jest wpisany do rejestru zabytków z datowaniem na koniec XVI w. Hugo Lemcke (1912) opisał go jako prostokątną budowlę z kamienia polnego z końca XVI w., z małymi oknami ostrołukowymi i odcinkowymi, półkolistym portalem w wysokiej ostrołukowej niszy oraz niszami na figury; do szczytu wschodniego dodano datę 1705. Wieża jest ryglowa, z gontowym barokowym hełmem. Renesansowe ołtarz i ambona były wówczas pobielone wapnem i pomalowane na niebiesko, co Lemcke ostro skrytykował. Wymienił też dwa duże obrazy na desce – Niesienie krzyża i Ukrzyżowanie – błędnie przypisywane Cranachowi, kielich z ok. 1700 r. z herbami Borcków i Wedlów, a przede wszystkim mały wczesnogotycki kielich z emaliowanym napisem „Ihesus”, oraz dzwon z inskrypcją minuskułową datowany na 1505 r.

W rejestrze zabytków jest też park pałacowy z 2. poł. XIX w. z okazami dębów i grabów, pozostałość po pałacu.