Sobięcin (niem. Hermsdorf; po 1945 r. także Węglewo) to dzielnica Wałbrzycha, do 1950 r. odrębna miejscowość, a w latach 1945–1950 samodzielne miasto. Wikipedia PL podaje, że 1 stycznia 1951 r. włączono ją w większości do Wałbrzycha „na skutek jego gwałtownego rozwoju industrialnego”; Sobięcin Górny trafił natomiast do Boguszowa. Według danych Urzędu Miejskiego z kwietnia 2014 r. dzielnicę zamieszkiwało 6212 osób.
Sobięcin był ośrodkiem przemysłu ciężkiego, głównie kopalń i koksowni; do dziś ma unikatową zabudowę przemysłową i poniemieckie kamienice. Do rejestru zabytków wpisano m.in. zabudowania kopalniane przy ul. Karkonoskiej (wieża szybowa z 1860 r., siłownia elektryczna z 1900 r., stolarnia z 1904 r.), zespół szybu „Siostrzane” przy ul. 1 Maja 81 (przełom XIX i XX w.) oraz kościół parafialny pw. św. Józefa z plebanią (1908–1910). Jedno z osiedli dzielnicy, w zakolu linii kolejowej między stacjami Wałbrzych Fabryczny a Wałbrzych Centrum, nazywa się zwyczajowo „Palestyną” – po II wojnie światowej osiedliła się tu duża grupa Żydów. Na pograniczu Sobięcina i Śródmieścia stoi największy w regionie kompleks handlowo-rozrywkowy, Galeria „Victoria”. Główne ulice to 1 Maja, Żołnierzy II Armii, Zachodnia i Karkonoska (do 2017 r. ul. Marcelego Kosteckiego).
Źródła
- Wikipedia PL, hasło „Sobięcin (Wałbrzych)”
- Wikipedia PL, hasło „Wałbrzych”
- Wikipedia DE, hasło „Wałbrzych”
- Narodowy Instytut Dziedzictwa – rejestr zabytków, m. Wałbrzych