Wicko

Wicko (niem. Vietzig, w dawniejszej pisowni Vietzke) – wieś w gminie Międzyzdroje na wyspie Wolin, ok. 5 km na południe od Międzyzdrojów, na wschodnim brzegu jeziora Wicko Wielkie (zatoki Zalewu Szczecińskiego), od którego wzięło nazwę. Według Berghausa dwie trzecie zabudowy leżą na zboczu wzgórz ciągnących się od Lubina ku Międzyzdrojom, a jedna trzecia na nizinie nad jeziorem.

Wieś należała do tzw. wsi prepozyckich – dóbr związanych z grodem w Lubinie, które ok. 1186 r. przeszły na własność prepozytury kapituły katedralnej w Kamieniu. Berghaus notuje formę Vietzke z 1568 r.; wieś wymieniono także w akcie zamiany z 1579 r., na mocy którego dobra prepozytury przeszły do książęcej domeny (urzędu) Wolin. Mieszkańcy Wicka, podobnie jak Lubina, dostarczali prepozytowi ryby na kuchnię dworu w Lubinie.

Około 1860 r. Wicko było wsią chłopsko-rybacką z 44 domami, szkołą, przytułkiem i dwoma wiatrakami; mieszkało tu 305 osób w 67 gospodarstwach domowych, a 23 rodziny utrzymywały się z rybołówstwa. Wieś należała do parafii w Lubinie. Na północ od niej, przy zjeździe szosy Wolin–Świnoujście w dolinę bagna Liebe Seele, powstała w połowie XIX w. smolarnia (Vietziger Theerofen) – Berghaus.

Do 1937 r. Vietzig był gminą wiejską w powiecie uznamsko-wolińskim; obejmował także przysiółki i zabudowania m.in. Abbau Laatzig, Abbau i gospodę Liebeseele, Vietziger Kamp i Weißgrund (Wikipedia DE). W 1937 r. gminę włączono do Lebbin (Lubina). Po 1945 r. wieś otrzymała polską nazwę Wicko; tworzyła gromadę w gminie Dargobądz, od 1954 r. należała do gromady Dargobądz, w latach 1973–1984 do miasta Świnoujścia, a od 15 marca 1984 r. należy do gminy Międzyzdroje. Częścią wsi jest Zalesie. Brak obiektów w rejestrze zabytków.