Kurów

Kurów (do 1945 niem. Kurow) – wieś nad Odrą Zachodnią w gminie Kołbaskowo, ok. 2,5 km od południowo-zachodniej granicy Szczecina, na wysokim zachodnim zboczu doliny Odry.

Wikipedia PL podaje, że pierwsze wzmianki o Kurowie pojawiły się w 1355 r. Berghaus przedstawia starszą metrykę: według niego Kurow był od niepamiętnych czasów lennem rodu Wussowów – w 1315 r. książę Otton I nadał je Johannowi von Wussow, a wcześniej posiadali je Henning von Kurow i jego synowie (rodzina Kurow zniknęła z dziejów Pomorza; przypuszczano, że była tego samego rodu co Wussowowie). Wussowowie mieli władać majątkiem przez ok. 450 lat. Po śmierci hauptmanna Carla Heinricha von Wussow (1741) dobra Kurow i Güstow (Ustowo) odziedziczyli jego trzej synowie, którzy w 1749 r. podzielili spadek; ostatni z rodu, Philipp Otto Ludwig, w 1802 r. odstąpił Kurow Johannowi Friedrichowi von Schwichow, a ten jeszcze w tym samym roku sprzedał majątek ekonomowi Carlowi Niemannowi ze Szwedzkiego Pomorza (79 tys. talarów). W połowie XIX w. Berghaus opisuje Kurow jako allodialny majątek rycerski o powierzchni ok. 2,5 tys. morgów, z patronatem nad kościołem we wsi, gorzelnią, cegielnią i młynem wodnym nad Odrą.

U podnóża wzniesienia leży duży park dworski (cisy, platany; dąb szypułkowy zwany Dębem Zbójników jest pomnikiem przyrody), a z zabudowań folwarcznych ocalał trzypiętrowy magazyn z 1865 r. W pobliżu, na wyspie Międzyodrza, znajduje się rezerwat Kurowskie Błota (95,60 ha, utworzony w 1965 r.). W kwietniu 1945 r. toczyły się tu walki o Międzyodrze; 26 kwietnia gen. Paweł Batow przyjął we wsi burmistrza Szczecina poddającego miasto. W rejestrze zabytków znajdują się park dworski (poł. XIX w.) i cmentarz przykościelny (datowanie nieznane).